
عدهای (بخصوص جوانان)، میخندند و مسخره میکنند و میگن: "خب واسه چی چار ساعت میایستید و این مایه ی کوفته را کروی و قلقلی میکنید؟ این مایه را در آب و رب گوجه بپزید و مثل آش با قاشق بخورید"، غافل از اینکه مایه ی کوفته وقتی به شکل کوفته در میاد، مزههای موّادش در کنار هم قرار میگیرند و بهخوبی با هم ترکیب میشوند و مجموعه ی خوشمزه تری را بوجود میارن. حتما توجه کرده اید وقتی کوفته ی شما به اصطلاح وا رفته و موادِ آنرا با قاشق خورده اید، هیچوقت مزه ی خوبِ کوفته را نداشته. انواع و اقسام کوفتهها را حداقل شش ساعت قبل از سرو کردن، درست کنید و در یخچال نگهداری کنید تا مزه مواد آن، فرصت پیدا کنند که بهخوبی با هم ترکیب شوند. در اینجا (سوئد) اون "کوفته ی سوئدی" را در خانهها با بهترین مواد و بهترین دستورها درست میکنند و همون موقع مصرف میکنند، اما همچنان معتقدند که کوفتههایی که در فروشگاهها فروخته میشوند، خوشمزه ترند. علتش هم اینست که کوفتههای فروشگاهها مدتی در یخچال مانده اند و خوشمزه تر شده اند.
باری، من نمیدونم وجه تسمیه ی کوفتههایی را که در عکس میبینید، چی هست و چرا اسمش "دست بگردن" هست، اما یکی از قدیمیترین و اصیلترین نوع کوفتههای ایرانیست که قدمتش شاید بزمان قاجار و حتا پیش از آن برسد. دستوری را هم که ضمیمه کردم، ورژن تهرانی و اصیل از این کوفته است که خوبه که بهمین صورت برای نسلهای آینده باقی بمونه.





